ആരാവാം ?

ആരാവാം തൂലിക നീട്ടിയതെന്റെ നേർക്ക്?

തെളിഞ്ഞ ബോധത്തിന്റെ

ആഴത്തിലെവിടെയോ

നനവ് കാത്തു കിടന്ന അക്ഷരക്കൂട്ടമോ ,

എന്നും പൊലികെന്ന് ,നാവിൽ പൊന്നുരച്ച്

ചാലിച്ച താതന്റെ സ്നേഹമോ ,

നെറുകയിൽ ചുംബിച്ച് ,ഇരുകൈയ്യമർത്തി

മിന്നൽപ്പിണരുപോൽ സന്നിവേശിച്ച

അനുഗ്രഹാശിസ്സോ ?

ആരാവാം തൂലിക നീട്ടിയതെന്റെ നേർക്ക് ?

ഞാനറിയാതെ വിരൽത്തുമ്പ് തൊട്ടിട്ട്

കുളിരിന്റെ കല്ലോലം മെല്ലെയിളക്കിയ

പ്രണയനിലാവിന്റെ മാസ്മര ഭംഗിയോ ,

മുന്നേ നടക്ക, കൂടെയുണ്ടെന്ന്

സ്നേഹം വിരൽ കോർത്ത കരുതലോ,

ഭസ്മക്കുടുക്കയിൽ നിന്ന് ഒരു നുള്ള്

നെറ്റിയിൽ ചാർത്തിത്തരാറുള്ള ബാല്യമോ?

കരയിൽ ,പിടക്കുന്ന മീനിനെ

തിരികെ, വെള്ളത്തിലെറിയാൻ

പഠിപ്പിച്ച കരുണയോ ,

കുളിച്ചീറനായി കറുകനാമ്പിനാൽ

ഉദകം പകർന്നൊരാ കാണാ സ്മൃതികളോ ?

ഏതാകിലും… ഏതാകിലും …

ജീവജലമായി ഊർന്നിറങ്ങുക

എന്റെ വേരിനെ സേചനം ചെയ്യുക ,

ഊർജമായി എന്റെ വിരലിലൂടൊഴുകുക ,

എന്റെ സിരകളിൽ പടരുക ,

മുളപൊട്ടും ഉറവകൾ വറ്റാതെ കാക്കുക .

മനുഷ്യത്വം വറ്റാതെ കാക്കുക …